Al jaren droom ik van het zien van noorderlicht. De vorige keer dat dit natuurfenomeen zo duidelijk in Nederland te zien was, lukte me dat niet. Ik was in Frankrijk. Wel installeerde ik daarna zo’n app waarmee je kunt zien, op welke plek je in de wereld moet zijn om aurora borealis te kunnen aanschouwen. Ook toont de app livecambeelden van de lucht in exotisch koude oorden waar poollicht ‘normaal’ is. Zodat wij stervelingen wonend in wat zuidelijkere streken kunnen meegenieten.
Echter, dit nieuwe jaar begint gunstig. Er is een enorme zonnewind en dat is goed: want, simpel gezegd, het stuurt elektrisch geladen deeltjes onze kant op. Bij botsing van die deeltjes met de aarde geeft dat die fantastische kleuren. En omdat die wind zo sterk is, is de kans dat je in Nederland dit fenomeen kunt zien groot. Op een maandag krijg ik van de app een waarschuwing. Bij gunstig helder weer zou ik eens naar de lucht kunnen gaan kijken, want de kans op spektakel is flink aanwezig. Voor het naar bed gaan, komt de melding weer langs, maar mijn ogen zijn zwaar en ik besluit anders.
Hoe dom! De volgende dag heb ik spijt als haren op mijn hoofd. Want wat een gave foto’s zie ik voorbij komen op whatever social. Jaloersmakend. Dat heb ik aan mij voorbij laten gaan! Noorderlichtspecialisten zeggen dat de volgende avond weinig goeds te verwachten is. Er is meer bewolking, wat het zicht wegneemt en de kans dus aanmerkelijk verkleind.
Toch stap ik nu wel met partner E. de auto in. Tegen beter weten in samen op jacht naar een donkere plek langs de Rijn met uitzicht naar het Noorden. En tja wat zien we…. Vage sterren- want idd niet zo helder. Er komt een boot voorbij tjoeken en even later denderen een aantal treinen over de spoorbrug. Ze trekken allemaal strepen licht. Maar gewoon geel/wit. Niets geen fantastisch roze en/of groen oplichtende kleuren. Als we uiteindelijk ijskoud zijn, hebben we nog steeds niets feeërieks gezien. Teleurgesteld en moe keren we huiswaarts.
Twee weken later bekijk ik nog eens de foto’s die ik die nacht gemaakt hebt met m’n mobiel. Verdomd…. Zie ik dat nu goed. Ja… daar boven de Kema-toren…….Dat is geen reflectie, toch? Ik vraag E. mee te kijken. Hij ziet het ook. Er zweeft wel degelijk iets van een roze wolk! Wow… (camera’s van tegenwoordig leggen meer vast dan het menselijke oog) Zonder dat we het zagen, hebben we het toch gezien! Wat zie jij?
Zilvermeeuw 